ΟΙΑΚΑΣ

Ιδέες και λύσεις για τις θείες!

2009-10-08T14:15:00.001+03:00

Μετά τον ερχομό των τριών ανιψιών αυξήθηκαν και τα «θειικά» μου καθήκοντα. Τώρα όλα πρέπει να γίνονται εις τετραπλούν. Σκέφτηκα να ξεκινήσω με μια κορνίζα για το μουτράκι τους! (τις απλές ξύλινες για τα παιδιά από την ΙΚΕΑ) Η καθεμία έχει θεματικά και κάποια σχέση με το παιδί.
Για τον Ντινάκο, που του αρέσει πολύ το νερό και το μπανάκι του, κάτι θαλασσινό.
Για τον Βασιλάκη, που είναι πιο εξωστρεφής, βόλτες στην ύπαιθρο.
Για τον Κωνσταντίνο ετοιμάζω κάτι πτητικό γιατί μας βγήκε πολύ ταξιδιάρης!
Για τη φοβερή και τρομερή Κάτια (μετά του Πιτσίκου) μερικές νότες σε φόντο ροζ.
Τι να πρωτοδιαλέξω κιόλας γι’ αυτό το παιδί; Το καλύτερο μου είναι τα «γιατί» της. Να εξηγείς τον κόσμο σε ένα τρίχρονο: πανδαισία!!!

Μετεκλογικό

2009-10-06T16:40:00.003+03:00

Και τώρα έμειναν μόνον τα παλούκια. Ακαδημαϊκώς!

Ενθύμιο

2009-08-24T12:30:00.008+03:00

23 Αυγούστου 2007, πρωινή βόλτα γύρω απ' τη λίμνη.

Δύο χρόνια πριν.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα για το μετά...

Προσθαφαίρεση...

2009-08-13T16:33:00.000+03:00

Της αγάπης μου η πιο βαθιά ρίζα έφυγε
απ’ τα δικά μας χώματα.

Τρεις αφίξεις και μία κηδεία.

Εκείνο το κενό ανάμεσα στις δυο στιγμές ακόμη το παλεύω.

Ζητείται επειγόντως... Δανός!

2009-06-26T22:06:00.006+03:00

Καινούργιο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω!

Βασικά... ένα Dahon ζαχάρωνα για τις εν Αθήναις μετακινήσεις αλλά τελικά προηγήθηκε η ανανέωση του στόλου των διακοπών.

Μετά και τις απαραίτητες προσθήκες το επίσημο test drive ελπίζω να γίνει στις 6 Ιουλίου !

Τις προάλλες μια φίλη μού έλεγε πόσο ενθουσιάστηκε απ’ τη δοκιμή των ηλεκτρικών ποδηλάτων Italwin στο Κέντρο Ιππασίας στο Μαρκόπουλο.

Ίσως και να είναι μια κάποια λύση για την Κυψέλη...

Βέβαια, απέχουμε πολύ ακόμη απ' αυτό.

Το Δανός παρακαλώ συνεκδοχικά...

One down, Two to go!

2009-05-26T19:00:00.003+03:00

Και ενώ μετά τις πρώτες βουτιές του σαββατοκύριακου εγώ ονειρευόμουν στρόμβους, κυπραίες, μπουχώνες και άλλα δροσερά υποβρύχια ο ανιψιός Κωνσταντίνος έπαιρνε την πρώτη του ανάσα τα ξημερώματα της Δευτέρας.
Μέχρι την επόμενη εβδομάδα -με το καλό- περιμένουμε άλλους δύο μπόμπιρες.
Τρεις ανιψιοί δεν είναι πολλοί σε μια σεζόν!... ;-)

«Οιακας» Κύκλος δεύτερος: Πάνω σ' ένα αλογάκι της θάλασσας

2009-05-19T21:40:00.000+03:00

«Τα πράσινα πουλιά σκίζουν τα όνειρά μου

Φεύγω με μια ματιά

Ματιά πλατιά όπου ο κόσμος ξαναγίνεται

Όμορφος από την αρχή στα μέτρα της καρδιάς.»

(Οδυσσέας Ελύτης, Ήλιος ο πρώτος)

Νήσος Ισαβέλα, Γκαλάπαγκος

Και ξαφνικά...

2009-05-10T23:37:00.000+03:00

...η ζωή είναι ωραία!

Καλές Γιορτές!

2008-12-28T16:15:00.002+02:00

«Μια δέσμη λευκού φωτός πέφτει πάνω σε ένα πρίσμα.
Τα διάφορα χρώματα από τα οποία αποτελείται το λευκό φως έχουν διαφορετικούς δείκτες διάθλασης.
Άρα κάθε χρώμα παθαίνει διαφορετική εκτροπή καθώς διέρχεται από το πρίσμα.
Αποτέλεσμα το φως να αναλυθεί σε μία συνεχή ταινία από διάφορα χρώματα που λέγεται φάσμα του λευκού φωτός. (...)
Στον συνδυασμό των φαινομένων του διασκεδασμού και της ολικής εσωτερικής ανάκλασης οφείλει τη δημιουργία του το ουράνιο τόξο.»

Από ένα κείμενο επιμέλειας Παναγιώτη Φ. Μοίρα.

Ακυβέρνητες πολιτείες...

2008-12-09T12:04:00.002+02:00

Ουρανολογήματα

2008-12-04T13:25:00.001+02:00

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Η Αφροδίτη ως διαμαντένιος αποσπερίτης θα είναι κοντά μας το σούρουπο μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2009.
Το βράδυ της Δευτέρας απείχε μόλις 2 μοίρες από τον Δία και σχεδόν επικαλύφθηκε από τον σεληνιακό δίσκο.
Στη φωτογραφία φαίνεται μόνο ο μηνίσκος.

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2008

Μερική έκλειψη σελήνης μια νύχτα μετά το Δεκαπενταύγουστο.
Τελικά όλοι φρόντισαν να έρθουν στο ραντεβού.

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

Κρόνος, Άρης, Βασιλίσκος και το Φεγγαράκι λίγη ώρα πριν τη δύση τους!
Αν και το φως δεν βοηθούσε, το θέαμα ήταν απολαυστικό!

Υπενθύμιση

2008-10-07T15:50:00.004+03:00

Από αύριο στην πόλη της Χαλκίδας ξεκινά -για δεύτερη χρονιά- το φεστιβάλ ελληνικού ντοκιμαντέρ.
Για όποιον ενδιαφέρεται, οι ώρες προβολών και οι σχετικές πληροφορίες υπάρχουν εδώ.
Επόμενο ραντεβού για τους φίλους του είδους τον Μάρτιο στη Θεσσαλονίκη.

Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: Το καλοκαίρι μου

2008-10-05T19:20:00.000+03:00

Μετά από έναν απροσδόκητα δύσκολο και ανάποδο Σεπτέμβρη «με το πρώτο μας ρεπό» (που έλεγε και η Χαρούλα) έγινε και η πολυπόθητη εξόρμηση συνοδευόμενη από σχεδόν καλοκαιρινή λιακάδα. Αηδημητριάτικο καλοκαιράκι, δηλαδή, λίγες μέρες νωρίτερα... Πεύκα, κυματάκι, ελάχιστος κόσμος, πληθώρα Columbella rustica στην ακροθαλασσιά και ο ήλιος να θεραπεύει την έσω γλώσσα.
Το «Άγιος Γεώργιος» μάζευε δίχτυα λίγο πιο πέρα.
Στροφόμετρο: στο ρελαντί.........

Θέρος

2008-08-01T11:34:00.014+03:00

Προσωπικός διαγωνισμός λεζάντας.

1. Διακοπή.

2. Υδροφόρος, υδρόφιλος, υδροχαρής, υδροδιψής, ή δρω ή ...

3. Πνεύμα καταιγίδος in situ.

4. Επιστροφή στην Εδέμ.

.

.

Ημερομηνία λήξης 1/9/2008

Λαογραφικά του μηνός Μαϊου

2008-05-07T22:02:00.005+03:00

Πρωτομαγιά 2008 στη βεράντα μου με φόντο τη λευκή μαργαριτούλα.

Ει βασιλέα των μηνων θειναι τις εβουλήθη,
μάιος εβασίλευσεν εις άπαντας τους μηνας,
κόσμος ουτος τερπνότατος γης απάσης τυγχάνει,
οφθαλμός πάντων των φυτων και των ανθων λαμπρότης,
των λειμώνων ερύθημα και κάλλος απαστράπτων,
έρωτας πνέει θαυμαστως, Αφροδίτην επάγει,
γην του μιμεισθαι ουρανόν αυτήν παρασκευάζει,
αγλαϊζων τοις άνθεσι ρόδοις τε και ναρκίσσοις.

(Βασίλειος Διγενής Ακρίτης, Διασκευή Κρυπτοφέρρης VI, 4-11)

Ο Μάιος είναι ο πέμπτος μήνας του Γρηγοριανού (Νέου) Ημερολογίου.

Η λατινική ονομασία του μήνα είναι Maius και οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα στο γεγονός ότι ήταν αφιερωμένος από τους Ρωμαίους στους προγόνους τους, τους majores. Κατ’ άλλους πήρε το όνομά του από τη Μαία -λατ. Maia- κόρη του Άτλαντα και μητέρα του Ερμή.

Τον Μάιο οι Ρωμαίοι τελούσαν δύο μεγάλες γιορτές προς τιμήν των νεκρών: τα Λεμούρια και τα Ροζάλια. Τα Ροζάλια πήραν το όνομά τους από τα τριαντάφυλλα (λατ. rosa) γιατί τη μέρα της γιορτής συνήθιζαν να στολίζουν τους τάφους των προγόνων τους με τριαντάφυλλα. Η συνήθεια διατηρήθηκε και στο Βυζάντιο και λεγόταν Ροδισμός. Στο ελληνικό λαϊκό εορτολόγιο τα Ροζάλια έχουν γίνει Ρουσάλια και είναι επίσης γιορτή των νεκρών. Το Σάββατο της Πεντηκοστής (Μέγα Ψυχοσάββατο) λέγεται του Ρουσαλιού το Σάββατο.

Ο μήνας Μάιος αντιστοιχεί στον αρχαίο ελληνικό αττικό μήνα Θαργηλιών, κατά τον οποίον τελούνταν τα Θαργήλια προς τιμήν κυρίως του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος. Τα Θαργήλια ήταν γιορτή με ευετηριακό (δηλ. σχετικό με την καρποφορία) και καθαρτικό χαρακτήρα.

Για τον Μάιο υπάρχουν τα ακόλουθα προσωνύμια: Τριανταφυλλάς (για τα πολλά τριαντάφυλλα), Καλομηνάς, Λούλουδος, Πράσινος, Κερασάρης (γιατί ωριμάζουν τα κεράσια στα χαμηλότερα μέρη), Πεντοδείλινος (για τα πολλά γεύματα του μια και η μέρα είναι μεγάλη) αλλά συγχρόνως και καταραμένος.

Εκείνο που γιορτάζεται από τον λαό μας πολύχρωμα και εθιμοτυπικά είναι η πρώτη του ημέρα, η Πρωτομαγιά. Οι άνθρωποι ανθοστολίζουν τα σπίτια τους και βγαίνουν από νωρίς στις εξοχές για να πάρουν τη δροσιά του. «Τώρα μαγιά, τώρα δροσιά, τώρα το Καλοκαίρι». Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η μόναδική λαϊκή γιορτή που δεν έχει θρησκευτικό χαρακτήρα.

Ο Μάης κοντά στα καλά του, όμως, έχει και και τις κακές του μέρες. Κρύβει πολλά κακά και φέρνει πολλές αρρώστιες στην καλλιέργεια και στ’ αμπέλια. Οι δεισιδαιμονίες, οι φόβοι και οι απαγορεύσεις που τον συνοδεύουν είναι πολλές.
Οι μαγιάτικες βροχές για τη γεωργία είναι σχεδόν καταστροφή, γι’ αυτό και λέγεται «Στον καταραμένο τόπο μήνα Μάη βρέχει».

Επίσης, ο λαός μας συνέδεσε παρετυμολογικά τον Μάιο με τα μάγια και κατά τόπους έπαιρναν διάφορες προφυλάξεις για να προστατευτούν από αυτά.
Στη Μήλο έκαναν νωρίς το πρωί της Πρωτομαγιάς κρασοψυχιά, δηλαδή έτρωγαν ένα κομμάτι μαγιοκούλουρο (ειδικό ψωμί για την Πρωτομαγιά με ζυμάρι της Λαμπρής), που το βουτούσαν σ’ ένα ποτήρι κρασί.

Η ημέρα μνήμης της Αγ. Μαύρας (3) θεωρούνταν αποφράδα και δεν έκαναν καμία δουλειά.

Τον Αγ. Ιωάννη τον Θεολόγο (8) σε πολλά μέρη τον αποκαλούν Βροχάρη ή Χαλαζά επειδή παίρνει κατά κάποιο τρόπο πάνω του την ευθύνη για των κίνδυνο της καταστροφής των σπαρτών, που είναι σχεδόν πια ώριμα για το θερισμό. Μαζί του μοιράζεται την ευθύνη και ο Αγ. Χριστόφορος (9). Γι’ αυτό και στην Ήπεριο έλεγαν «αϊ-Γιάννης το πήζει (το χαλάζι) κι ο αϊ-Χριστόφορος το ρίχνει».

Τέλος, τον Μάιο απαγορεύονταν οι γάμοι γιατί αφενός ο μήνας συνδεόταν με τους νεκρούς αλλά και γιατί κατ’ αυτόν τον μήνα ερωτοτροπούν οι γάιδαροι.

Στις αρχές του Μάη πέφτει, τις περισσότερες φορές, η θερμοκρασία κι αυτή η ψύχρα θυμίζει άλλον καιρό. Γι’ αυτό και ο λαός μας λέει: «Όταν πρέπει δεν χιονίζει και τον Μάη δροσολογά».

Η μεγαλύτερη πανελλήνια γιορτή του μήνα είναι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (21). Εκείνη την ημέρα τελείται και το έθιμο της πυροβασίας, τα Αναστενάρια (από τη λέξη ασθενάρια=πρόσωπα εκστασιαζόμενα, και όχι από το αναστενάζω).

Παροιμίες για τον Μάιο:

«Ο Μάης φτιάχνει τα σπαρτά κι ο Μάης τα χαλάει.»

«Μάης άβρεχος
Τρυγητής χαρούμενος.»

«Μάης πενταδείλινος και πάντα δείλι θέλει.»

«Άννα, μην κλαις»

2008-04-07T18:27:00.006+03:00

Μου άρεσε το ραδιοφωνικό ποστ του Π.Κ. την Παρασκευή.
Επιστρέφοντας κι εγώ με Δεύτερο στο σπίτι, κόλλησα με ένα πολιτικό -αλλά και ερωτικό- τραγούδι.
Έπαιξε στο repeat αρκετά το Σαββατοκύριακο.
(Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.)

Στίχοι: Bertolt Brecht – Απόδοση: Μάριος Πλωρίτης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους και πάλι.
Άννα, μην κλαις.
Θα γυρέψουμε βερεσέ απ' τον μπακάλη.

Μιλάνε για του έθνους ξανά την τιμή.
Άννα, μην κλαις.
Στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί.

Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει.
Άννα, μην κλαις.
Εμένα δεν με βάζουν στο χέρι.

Ο στρατός ξεκινά.
Άννα, μην κλαις.
Σαν γυρίσω ξανά
θ' ακολουθώ άλλες σημαίες.
Ο στρατός ξεκινά.

Σημ. Για να καταλαβαίνουμε και τους γείτονες.

«Μη μου χτυπάς τα μεσάνυχτα την πόρτα...»

2008-04-01T22:43:00.002+03:00

-Knock knock!
-Who’s there?

-Real.
-Real who?

Real life.

«Ο συγγραφέας επινοεί τον εαυτό του δια της γραφής» μάς έλεγε ένας καθηγητής στο πανεπιστήμιο.
Εμείς οι bloggers;
Θα μου πείτε υπάρχει πάντα και η Βίβλος των «Προσώπων»...

Κυριακή της Τυρινής

2008-03-13T15:30:00.004+02:00

Από την ακουαρέλα της Κυριακής με ολίγον Photoshop.

Την ευωδιά, την ξεγνοιασιά,
το τρυφερό το κάλλος
χάνει ο ανθός της μυγδαλιάς
για να γενεί μεγάλος.

Μικρή ποιητική σκέψη...

2008-02-28T12:59:00.008+02:00

Ευχαριστώ τον Π.Κ. για την πρόσκληση σ'αυτήν τη διαδικτυακή μορφή αντίστασης.
Όποτε το θελήσουν o kakofonikios, ο ioannisxen, ο Βερνάρδος και ο Περαστικός μπορούν με τη σειρά τους να συνεχίσουν.

Εαρινό

Ο δρόμος με τις
μυροφόρες νεραντζιές,
βιοπυξίδα.

Ολική Έκλειψη Σελήνης

2008-02-21T14:57:00.007+02:00

Αττικός ουρανός, 21-2-2008, 5:35

Άνοιξε το Τριώδιο και η Αθήνα μασκαρεύτηκε Βασίλισσα του Χιονιού. Εμείς όπως πάντα ταπεινοί και πιστοί υπηκοοι της.
Καμάρωνε κι η Σελήνη αυτές τις νύχτες από ψηλά, βλέποντας πώς αστράφτει πάνω μας το δικό της αργυρό χρώμα.
Σίγουρη για την ομορφιά της θέλησε κι αυτή να αλλάξει κουστούμι για λίγο. Το σκέφτηκε και το ξανασκέφτηκε και τη χθεσινή νύχτα το αποτόλμησε. Κρύφτηκε πίσω από τη Γη και τράβηξε πάνω της το κόκκινο πέπλο της γήινης σκιάς και έτσι έγινε πριν το ξημέρωμα Βασίλισσα της Φωτιάς δίπλα στον Βασιλίσκο (την καρδιά του Λέοντος) και τον Κρόνο.

Περισσότερα για το φαινόμενο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Λαογραφικά του μηνός Ιανουαρίου

2008-01-31T18:50:00.000+02:00

Ο Ιανουάριος είναι ο πρώτος μήνας του ημερολογίου μας. Πήρε το όνομά του από τον ρωμαϊκό θεό Janus-Ιανό. Ο Ιανός ήταν ο θεός της αρχής και του τέλους, της μετάβασης από μία κατάσταση σε άλλη. Τον Ιανό οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν διπρόσωπο. Στις πύλες της Ρώμη το άγαλμά του κοίταζε με το ένα πρόσωπο την έξοδο και με το άλλο την είσοδο της πόλης. Κοίταζε, δηλαδή, ταυτόχρονα προς τα πίσω και προς τα μπρος. Ο προσδιορισμός αυτός ισχύει τόσο για τον χώρο, όσο και για τον χρόνο. Επομένως ο Ιανός αντίκριζε, επίσης, ταυτόχρονα το παρελθόν και το μέλλον.

Για τον παραδοσιακό, τον προεπιστημονικό τρόπο σκέψης η αντίληψη του χρόνου είναι συγκεκριμένη, όχι αφηρημένη: χρόνος είναι το περιεχόμενό του.
Το περιεχόμενο, λοιπόν, του χρόνου στον οποίο ανταποκρίνεται η τοποθέτηση της πρωτοχρονιάς στην πρώτη Ιανουαρίου είναι η γέννηση του φωτός.

Σύμφωνα με το αρχαίο αττικό ημερολόγιο ο Ιανουάριος αντιστοιχεί περίπου προς τον Γαμηλίωνα δηλαδή τον μήνα κατά τον οποίον τελούνταν οι περισσότεροι γάμοι.

Οι λαϊκές προσηγορίες του μήνα αυτού είναι ποικίλες. Τον λένε Καλαντάρη (γιατί τραγουδούν τα κάλαντα) Κρυαρίτη (για το πολύ κρύο που φέρνει) Μεγάλο και Τρανό και Μεγαλομηνά (γιατί έχει 31 ημέρες και οι νύχτες του είναι μεγάλες, όπως λέει και το τραγούδι «Νάταν οι μέρες του Μαγιού κι οι νύχτες του Γενάρη») Κλαδευτή (επειδή αρχίζουν τα κλαδέματα στα αμπέλια) Μεσοχείμωνα (επειδή βρίσκεται στη μέση του χειμώνα) Παγωνιά (επειδή παγώνουν τα νερά) Γατόμηνα (για τους νυχτερινούς έρωτες των γάτων) και Γελαστό (για τις Αλκυονίδες ημέρες του). Οι κτηνοτρόφοι τον λένε παρετυμολογικά Γεννάρη, επειδή στις ημέρες του γεννούσαν τα πρόβατα.

Αυτόν το μήνα οι γεωργικές εργασίες είναι περιορισμένες γιατί ο καιρός δεν επιτρέπει το ξάνοιγμα. Ξεκινά όμως το κλάδεμα των αμπελιών και το καθάρισμα των οπωροφόρων δέντρων. Αυτές οι εργασίες θέλουν ανθρώπους με χρόνια στην πλάτη τους, αληθινούς τεχνίτες. Το λέει άλλωστε και το τραγούδι: « Για βάλε νιους και σκάψε με, γέρους και κλάδεψέ με».

Εκτός από του Αγ. Βασιλείου και των Φώτων, άλλες Γεναριάτικες γιορτές είναι του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου (7) με την ιδιαίτερη λαογραφική ιδιότητα του ως προστάτη των βαφτισιών και της κουμπαριάς σαν Βαπτιστής.
Της αγίας Δομνίκης ή Δόμνης (8). Το κοινό όνομα της γιορτής είναι η μέρα της μαμής ή της μπάμπως η μέρα. Είναι γιορτή και συμπόσιο γυναικών, με άφθονα φαγητά, ποτά και αστεϊσμούς που ξεπερνούσαν τα όρια της κοινής ευπρέπειας. Σε αυτήν συμμετέχουν μόνο γυναίκες που «τεκνώνουν», που βρίσκονται δηλαδή σε ηλικία, η οποία επιτρέπει την απόκτηση παιδιού. Το τιμώμενο πρόσωπο είναι η μαμή, ενώ οι άντρες την ημέρα εκείνη έμεναν κλεισμένοι στα σπίτια τους.
Του Αγ. Αντωνίου (17), που τον συσχέτιζαν με τον καιρό:
«Σ’τσί δεκαφτά του Γεναριού
είναι, κυρά μ’, τα’ Αγι-Αντωνιού.
Τοτεσάς, κυρά Μαντόνα,
είν’ η φούρια του χειμώνα!»
Του Αγ. Αθανασίου (18), από την ετυμολογία του ονόματος του: «αθανάσιος- αθάνατος» (ή και από την παρετυμολογία του «θανάσης - θνητός») προέρχεται η συχνότητα των μικρών εκκλησιών στα Νεκροταφεία με το όνομα «Αι-Θανάσης». Υπάρχει εξάλλου και η παροιμιακή φράση «είναι για τον Αι-Θανάση», που δηλώνει τον ετοιμοθάνατο.
Και τέλος, των Tριών Ιεραρχών (30). Ο λαός ονομάζει τους αγίους και «Τρεις Άρχοντες» γι’αυτό και γιορτάζουν εκείνη τη μέρα τα ονόματα Αρχοντής, Αρχοντούλα.

Οι παροιμίες και τα δίστιχα που λέγονται για τον Γενάρη αφορούν και τη συμπεριφορά του χειμωνιάτικου μήνα:
«Του Γενάρη το φεγγάρι
ήλιος της ημέρας μοιάζει»

«Το Γενάρη μήνα αν θες να ζεσταθείς
πίνε, τρώγε, τρέχα κι έπειτα να κοιμηθείς.»

«Χιόνι πέφτει τον Γενάρη,
χαρές θαν’ τον Αλωνάρη»

«Γενάρης μήνας πλάκωσε
κοντά το καλοκαίρι.»

«Ο Γενάρης και αν γεννάται
του καλοκαιριού θυμάται.»

Άλλοτε αφορούν τον έρωτα και τις αγάπες:
«Τις νύχτες του Γενάρη
οι γάτες τις γλεντάνε.»

Τα ξύλα κόβονται πριν ανέβουν ακόμη οι χυμοί στα δέντρα:
«Κόψε ξύλο το Γενάρη
και μην καρτεράς φεγγάρι.»

Κάποιοι αγρότες τον Ιανουάριο οργώνουν τα χωράφια τους, αλλά με τα κρύα το χώμα κινδυνεύει να ξαναπαγώσει:
«Τον Γενάρη το ζευγάρι,
διάβολος θε να το πάρει»

Τέλος, τον Ιανουάριο για μερικές μέρες σταματάει η κακοκαιρία. Χαμογελάει ο ήλιος και συμφιλιώνει στεριές και πέλαγα. Τις μέρες αυτές, ο λαός μας τις λέει «Αλκυονίδες» και είναι περίπου 10. Όσες μέρες χρειάζεται, σύμφωνα με τον μύθο, η αλκυόνη για να κλωσήσει τα αυγά της.

Θυμητάρι

2008-01-15T22:32:00.001+02:00

Για να φτάσεις στη Χώρα της Νάξου
από τα νοτιοδυτικά του νησιού μπορείς να πάρεις τρεις δρόμους.
Τον ασφαλτοστρωμένο μέσα απ’τα χωριά,
τον γεμάτο κίνηση παραλιακό χωματόδρομο μέχρι τον Αγ. Προκόπιο
και αυτόν μέσα από τα Καλαμούρια που συνεχίζει προς αεροδρόμιο.
Τον τρίτο δρόμο μάς τον έδειξαν πέρυσι μια μέρα πριν φύγουμε απ’το νησί
και αμέσως διαπιστώσαμε ότι ήταν ο βολικότερος.
Πέρα από αυτό, όμως, ανακαλύψαμε και κάτι άλλο.

Πριν βγούμε ακόμη στην άσφαλτο, συναντήσαμε στα αριστερά μας ένα ξωκλήσι
που έχει την πόρτα του κατά το πέλαγο.
Εκεί σταθήκαμε και περπατήσαμε το αλωνισμένο χωράφι του.
Φέτος, ξαναπερνώντας, είδα ότι είχαν κλαδέψει τα κυπαρίσσια του.
Εκείνο το ξωκλήσι, λοιπόν, θέλησα να γίνει το θέμα ενός ξύλινου δίσκου.
Θα τράταρε όλα τα καλά κουβαλώντας μαζί την ανάμνηση εκείνου του απογεύματος.
Μου χάλασε όμως στο βερνίκωμα και απελπίστηκα.
Προσπάθησα να τον διορθώσω και απογοητεύτηκα.

Τελικά, σταμάτησα να βασανίζομαι γι'αυτό που δεν μπορούσε πια να γίνει
και σκέφτηκα ότι ακόμη και πάνω στον τοίχο,
απέναντι απ'τα ασορτί ράφια της κουζίνας του Γ.
θα τράταρε τη μάτια λίγο καλοκαίρι.

Μια προέκταση, ας πούμε, της ζωής στην τέχνη από έναν κοινό άνθρωπο...

Αναμονή

2008-01-08T17:40:00.000+02:00

...βερνίκι νερού...

2007-12-05T23:28:00.000+02:00

Τη φτερούγα του
έσπασε στο βερνίκι
ο Ιφικλίδης.

Η Μεγαλοψυχία της ΕΡΤ!

2007-11-20T17:26:00.000+02:00

Πρόσφατα ανακάλυψα ότι η ΕΡΤ έχει δημιουργήσει έναν χώρο στο διαδίκτυο για το Οπτικοακουστικό της Αρχείο. Προσωπικά, αυτό μεταφράζεται στην ελεύθερη αναπαραγωγή 400 και πλέον ντοκιμαντέρ ιστορικού, πολιτιστικού, οικολογικού και μουσικού περιεχομένου. Επιπλέον δώρα: το storyboard και το documentation.

Το πρώτο που είδα ήταν το επεισόδιο για τη Λαϊκή Ζωγραφική (0000004655) της σειράς «Ελλάδα, Δέκα Ζωγραφικές Εποχές».
Το σενάριο κλείνει με τις εξής φράσεις: «Η λαϊκή τέχνη συνιστά γνησιότητα. Δεν είναι παρμένη από τη ζωή, παρά είναι ζωή αυτούσια, όπως την προεκτείνει ο κοινός άνθρωπος.»
Αυτό, όμως, είναι μια άλλη ιστορία... για τους κοινούς σύγχρονους έλληνες. Προτιμώ τώρα να διηγηθώ κάτι άλλο.

Όταν ήμουν στο Λύκειο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ανέβηκε «Η μεγαλοψυχία του Τίτου»,
opera seria, του Μότσαρτ. Επιστρέφοντας στο σπίτι με το τρόλεϊ -μαθήτρια γαρ- φυλλομετρούσα το πρόγραμμα όταν με πλησίασε μια κυρία με ένα ζεστό χαμόγελο. Μιλώντας μου στον πληθυντικό και με γαλλική προφορά (αν αυτό σημαίνει κάτι), με ρώτησε αν είχα δει το έργο και απάντησα θετικά. Με ρώτησε ακόμη αν είχα παρακολουθήσει ποτέ όπερα στο Παρίσι και απάντησα αρνητικά. Συζητώντας για το έργο επέμενε ότι εδώ στην Ελλάδα οι παραστάσεις της όπερας είναι πολύ στατικές. Δεν καταλάβαινα τι ακριβώς εννοούσε και παρασυρμένη απ’τη συγκίνηση της όλης εμπειρίας (ειδικά στη σκηνή, όπου ο Τίτος, αναλογιζόμενος τη μοναξιά που κρύβει η εξουσία, παρακαλεί τον φίλο του Σέξτο να εξομολογηθεί τα βαθύτερα κίνητρα της προδοσίας του) επέμενα κι εγώ ότι εμένα η παράσταση μου άρεσε πολύ.

Ασχολούμενη με το ξενόγλωσσο ντοκιμαντέρ τα τελευταία 4 χρόνια, δεν μπορώ να μη διακρίνω τις τεράστιες αδυναμίες της ελληνικής παραγωγής και να μην αγανακτώ! Κάθε φορά που σκέφτομαι πόσο φτωχά προσεγγίζουμε, αυτόν τον πλούτο της θεματικής στην Ελλάδα, σκέφτομαι εκείνο το περιστατικό. Γιατί το βασικότερο πρόβλημα των ελληνικών ντοκιμαντέρ συνοψίζεται σ’αυτό: Είναι στατικά!

Είχε πολύ δίκιο τότε εκείνη η κυρία... αλλά παρ’όλα αυτά και πάλι θα τολμήσω να πω ότι αισθάνομαι, όχι απλά ευχάριστα ξαφνιασμένη, αλλά συγκλονισμένη με τη σελίδα της ΕΡΤ. Στατικά ή δυναμικά, το υλικό που έχει συγκεντρωθεί, αποδελτιωθεί και δημοσιευτεί είναι πολύτιμο και άκρως ενδιαφέρον.
Θα βρείτε διαμαντάκια στον κατάλογο, ο οποίος ελπίζω ότι θα συνεχίσει να εμπλουτίζεται.